Αφροδίτη

Από τις παιγνιώδεις έννοιες σχετικά με τους θεούς είναι δυνατόν και να καταληφθούμε από θεία έμπνευση, αν ατενίσουμε τα πράγματα κατά τρόπο περισσότερο νοητικό. Σύμφωνα λοιπόν με τις υλικού χαρακτήρα αντιλήψεις των πολλών, ας πούμε ότι η Αφροδίτη είναι εκείνη που έλαβε τη γένεση της από τον «αφρό», όπου ο αφρός είναι η έκκριση του σπέρματος, και η εξ αυτού δημιουργούμενη ηδονή κατά τις συνευρέσεις είναι η Αφροδίτη.

Ποιος λοιπόν είναι τόσο αφελής ώστε να μην θεωρεί τα πρωταρχικά και αΐδια αίτια πριν από τα έσχατα και φθαρτά;;

Συνέχεια ανάγνωσης «Αφροδίτη»

Πλάτωνος Φαίδρος (απόσπασμα)

Κάθε ψυχή είναι αθάνατη.διότι κάθε τί που κινείται από μόνο του είναι αθάνατο.κάθε άλλο όμως,που κάτι άλλο κινεί και από κάτι άλλο κινείται,όταν τερματίζει την κίνησή του,τερματίζει την ζωή του. Συνέχεια ανάγνωσης «Πλάτωνος Φαίδρος (απόσπασμα)»

Τίμαιος:Φροντίδα της ψυχής

Σημαντική είναι η προπαρασκευή εκείνης της πλευράς του ανθρώπου  που πρόκειται ν ασκήσει την διαπαιδαγώγηση,ώστε να γίνει όσο πιό ικανή καί τέλεια για το έργο του παιδαγωγού. Συνέχεια ανάγνωσης «Τίμαιος:Φροντίδα της ψυχής»

Το ωραίο & το τρομερό – εκφράσεις του υπέροχου : οι αληθινοί ποιητές

Η διαφορά ανάμεσα στο ωραίο και στο τρομερό πρέπει να αναζητηθεί στην περατότητα του πρώτου και στην απειρότητα του δευτέρου. Το ωραίο καθ’ εαυτό αναφέρεται σε ένα τμήμα του παντός προσιτό στον άνθρωπο, επειδή είναι περιορισμένο. Πέραν όμως αυτού υπάρχει το (συμ)πάν, που όντας πεπερασμένο άπειρο είναι τρομερό. Η κοινή αντίληψη για το ωραίο δεν ημπορεί να περιλάβει το παν και δεν υποπτεύεται την απειλή, που κρύβει η ομορφιά. Οι καλλιτέχνες, που ζουν οπτασιασμούς συνόλων και η νόησή τους λειτουργεί παράλληλα με γενικότητες ενορατικές εποπτείες αποτελούν χτυπητά παραδείγματα αναφορικά με την εναλλακτική βίωση της ευδαιμονίας και της δυστυχίας, δηλαδή του ωραίου και του τρομερού, σαν εκφράσεις της διπλής ενέργειας του υπέροχου. Έτσι ημπορεί να εξηγηθεί το βαθύ βίωμα του πόνου μεγάλων ποιητών παράλληλα με την συγκλονιστική τους βούληση για την ζωή. Συνέχεια ανάγνωσης «Το ωραίο & το τρομερό – εκφράσεις του υπέροχου : οι αληθινοί ποιητές»