Η Φύση του Ανθρώπου

‘’η γαρ αληθής πατρίς των ψυχών ο νοητός εστί κόσμος’’

  –Ερμείας. Σχόλια στον Πλατωνικό «Φαίδρο»-

Εάν θέλουμε να κατανοήσουμε ποιες ενέργειες και ποιος τρόπος ζωής βρίσκονται σε συμφωνία με την φύση μας, πρέπει πρώτα να εξετάσουμε ακριβώς ποια είναι η φύση μας. Τι είμαστε και τι σημαίνει άνθρωπος. Συνέχεια ανάγνωσης «Η Φύση του Ανθρώπου»

Λόγος προτρεπτικός επί φιλοσοφίαν,Κεφ 14.(απόσπασμα)

Πρέπει όμως να πραγματοποιήσουμε την προτροπή στηριζόμενοι επίσης στον βίο των κορυφαίων ανδρων της φιλοσοφίας και ακιλουθώντας τις παρακαταθήκες του Πτθαγόρα.Διότι αυτοί από νέοι κατ’ αρχάς αγνοούν κατά κάποιον τρόπο τον δρόμο για την αγορά,όπως και πού βρίσκεται το δικαστήριο ή το βουλευτήριο ή κάποια άλλη δημόσια συνέλευση της πόλης, και δεν βλέπουν ούτε ακούν νόμους και ψηφίσματα που εκφωνούνται ή έχουν γραφτεί.όσον αφορά τις συγκεντρώσεις, τα δείπνα και τα γλέντια με τις αυλήτριδες, ούτε στον ύπνο τους δεν τους μπαίνει στο μυαλό να συμμετέχουν σε αυτά. Συνέχεια ανάγνωσης «Λόγος προτρεπτικός επί φιλοσοφίαν,Κεφ 14.(απόσπασμα)»

Αφροδίτη

Από τις παιγνιώδεις έννοιες σχετικά με τους θεούς είναι δυνατόν και να καταληφθούμε από θεία έμπνευση, αν ατενίσουμε τα πράγματα κατά τρόπο περισσότερο νοητικό. Σύμφωνα λοιπόν με τις υλικού χαρακτήρα αντιλήψεις των πολλών, ας πούμε ότι η Αφροδίτη είναι εκείνη που έλαβε τη γένεση της από τον «αφρό», όπου ο αφρός είναι η έκκριση του σπέρματος, και η εξ αυτού δημιουργούμενη ηδονή κατά τις συνευρέσεις είναι η Αφροδίτη.

Ποιος λοιπόν είναι τόσο αφελής ώστε να μην θεωρεί τα πρωταρχικά και αΐδια αίτια πριν από τα έσχατα και φθαρτά;;

Συνέχεια ανάγνωσης «Αφροδίτη»

Πλάτωνος Φαίδρος (απόσπασμα)

Κάθε ψυχή είναι αθάνατη.διότι κάθε τί που κινείται από μόνο του είναι αθάνατο.κάθε άλλο όμως,που κάτι άλλο κινεί και από κάτι άλλο κινείται,όταν τερματίζει την κίνησή του,τερματίζει την ζωή του. Συνέχεια ανάγνωσης «Πλάτωνος Φαίδρος (απόσπασμα)»

Πλάτωνος Συμπόσιον (Αποσπάσματα)

»Κυοφορούν λοιπόν,Σωκράτη,είπε,όλοι οι άνθρωποι και στο σώμα και στην ψυχή και ,όταν φτάσουν σε κάποια ηλικία,επιθυμεί η φύση μας να γεννήση.Να γεννήσει,όμως,μέσα στο άσχημο δεν μπορεί,μόνο μέσα στο ωραίο.Γιατί η συνουσία του άνδρα και της γυναίκας είναι τοκετός.Και είναι αυτό θεικό πράγμα,και είναι το αθάνατο στοιχείο που ενυπάρχει στο ζωντανό ον που είναι θνητό,η κύηση και η γέννηση.Αλλά αυτά είναι αδύνατον να γίνουν σε ανάρμοστο περιβάλλον. Συνέχεια ανάγνωσης «Πλάτωνος Συμπόσιον (Αποσπάσματα)»