Άνοιξη

Πώς να κοιτάξω μέσα στο βάθος των καιρών;

Πώς να φορέσω τα φεγγάρια στη ματιά μου;

Πώς ν απλωθώ μέσα σε χρόνο μακρυνό;

Πώς να καλέσω από τ΄Άστρα την Χαρά μου;

Χίλιες Σιωπές

με τύλιξαν μιά νύχτα

Χίλια Φεγγάρια

μού ζητήσανε Χρησμό

Άστρα βουβά

πού τρεμοσβήνουν σ ακρογυάλι

Κι ο Μισεμός

πώς μοιάζει άφταστος Καημός!

Μάτια που έκλαιγαν βουβά

στην Καταιγίδα

Ονειρακτίδα

που ακόμα σε ξυπνά

Κρίνα π’ ανθίζουν

μέσα σ’ Έρημο την Νύχτα

Δάκυα που τρέξαν

απ’ τών Άστρων την Καρδιά.

/ Κυριακή-Σεμέλη Λαμπίρη (24-2-2016_ 4:51μμ)

selene wolf

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s